24 Februari 2015

IMG_0486
Goedemorgen, ik vond het wel weer eens tijd voor een plog. De afgelopen maanden zijn pittig geweest; ik was erg aan het rommelen met mijn gezondheid, maar daar zit een stijgende lijn in. Dus… Daar zijn we weer!
Ik drink thee zonder bril, want mijn nieuwe medicijnen hebben rare bijwerkingen, zodat ik met mijn bril niet zo heel erg goed meer zie. Komt goed, zegt de bijsluiter. Voorlopig doe ik dan maar alles op de tast.

IMG_0487
Het wordt hoog tijd voor nieuwe plantjes, deze hebben er duidelijk geen zin meer in.

IMG_0488
Kijk, daar hebben we deze jongedame ook weer. Ze heeft nog steeds geen zin om op de foto te gaan, maar wilde best even haar nieuwe tanden laten zien, haha! Oke, het was misschien niet zo bedoeld, maar het kwam wel mooi uit.

IMG_0491
Het is vakantie, dus we zijn niet zo vlot. Maar nu ga ik me toch maar weer aankleden, anders schrikken de mensen in de supermarkt zo.

IMG_0491a
Een half jaar geleden overleed mijn vader en nu kijkt hij me aan vanaf mijn desktop. Ik heb altijd gedacht dat rouwen sneller ging, maar het lijkt wel stil te staan. Pas een half jaar, al een half jaar, ik kan het nog steeds niet geloven…

IMG_0492
Afleiding! Op zoek naar een nieuw telefoonhoesje. Bijna kies ik voor die ene rechtsonder, bijna…

IMG_0493
Had ik al gezegd dat die hyacinten weg moeten?

IMG_0496
Sofie staat in de negeer stand; poot over haar kop en pitten. Ik heb liever dat ze dat ‘s nachts doet.

 

6 Thoughts on “24 Februari 2015

  1. MijnPlog on at said:

    Leuk, je bent er weer!

  2. Linda on at said:

    wat leuk dat je weer plogt,,een rouwproces gaat op en neer en een half jaar is echt niet genoeg is mijn ervaring. Wat word Juul groot!

  3. Anke on at said:

    ow meis, ik heb je stiekum best wel gemist,, heerlijk weer je plogjes lezen.. Knuffff

  4. nellie on at said:

    Wat leuk weer wat van jou te horen! Die hyacinten hebben inderdaad hun beste tijd gehad. Ben blij dat het weer wat beter gaat met je! Liefs….

  5. Gien on at said:

    Rouwen om een ouder duurt lang! Ik ben er nu, 3,5 jaar na het overlijden van mijn moeder, nog steeds mee bezig en ik vraag me af of het ooit echt over gaat. Het wordt wel beter/makkelijker maar ik heb soms ook nog van die oncontroleerbare huilbuien. Lekker laten gaan, die tranen! Sterkte en ‘n dikke knuffel! (En snel helemaal beter worden!)

  6. Gerda on at said:

    Welkom terug!

Post Navigation